خلعت الهى را مى‌پوشى، در بزرگداشت آن سپاس‌گزارى و از شكرگزارى احسان‌كننده‌اى كه آن را بتو هبه فرموده است فرو نگذارى. به نظر دور مى‌نمايد كه در زمان بنى اميه اموال مسلمانان همچنين معامله افراد عرب با يك ديگر و كسانى كه محرمات را خوار مى‌انگارند از شبهات خالى بوده باشد. پس اى فرزند، شايسته چنانست كه به هنگام جامه پوشيدن اين كلمات را بر زبان آورى:

اللهم ان كنت تعلم ان فيها شيئا من المحرمات او الشّبهات فانت المالك لاصل الحقوق و المالك لمن انتقلت اليه فاسألك ان تجعل لكلّ صاحب حق فيها عوضا من فضلك يسدّ عنّى باب عدلك و تلحقنى فيها بمقام من البست خلعا طاهرة من كل حقّ و شبهة باطنة و ظاهرة و ان تكون هذه ثيابى من خلع السعادات الباهره في الدنيا و الآخرة بار خدايا اگر مى‌دانى كه در اين جامه چيزى حرام يا شبهه ناك موجود است مالك اصل حقوق و مالك آن كس كه اين حقوق باو منتقل شده است تويى، پس از تو مسألت دارم كه هر كس را كه در آن حقى باشد به فضل خود عوض عنايت فرمايى تا راه عدل تو بر من بسته شود (از سر عدل حق ديگرى را از من مطالبه نكنى) و مرا به مقام كسانى بپيوندى كه بر اندامشان خلعتى راست كرده‌اى كه از هر حقى و از هر شبهه آشكار و نهانى پاكيزه است و اين جامه من از خلعتهاى درخشان نيكبختى اين جهان و آن جهان باشد).

نيز به آنچه در زمان غيبت به آن نيازمندى و يقين ندارى كه حلال و حرام در هم آميخته نشده باشد و از حلالى و حرامى آن ايمن نباشى كلماتى را كه گفتم ادا كن.