را براى آنان بوجود آورده باشم، و اگر در روز شمار بر من رحمت آورند و براى رهايى من از عذاب شفاعت كنند، آبروى شريف و مصون از هر خطاى ايشان را مسئول كسانى قرار داده‌ام كه در كار دولتى به آنان ستم كرده‌ام زيرا ناچارند از آن ستمديدگان بخواهند كه از من درگذرند پاداش جدّت محمد ٦ در مقابل هدايت و نبوت و شفاعت و احسان او به ما اين نيست كه من كه فرزند اويم با دور شدن و كنار گذاشتن قرآن مقدّس او و زشت كردن ياد گرامى او از شان او بكاهم و به ويرانى بنيادى كه او نهاده است آغاز كنم و مايه شرمندگى آن بزرگوار گردم.

اى محمّد اى فرزند بيمارى پيسى و خوره و ديوانگى در مقابل آن گرفتاريها بسى آسان و بسى زيباست زيرا در هر حال بمرگ مى‌انجامد و اين مسأله آسان است و باعث ثواب و عوضى است كه روشنگر چشم و فرحبخش دل است و باعث همصحبتى با بزرگانى كه در آخرت پادشاهان اقليم سعادتند بزرگان دولت پايدار و سبب پوشيدن تشريف خلعت رضاى جبّار الجبابره و فرحناكى و طيب ديدار با گذشتگان تو، كه عترت طاهر رسول بزرگوار ٦ اند آن روز كه اولين و آخرين فراهم مى‌آيند.

وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ‌ (سوره مطفّفين آيه ٢٧) پس اينك پيشقدمان در اين كار كوشا باشند.

بخش ١٣٤

اى محمد اى فرزند كه خداى جل جلاله متولى امور تو باد- احوال من باينجا كشيد كه از «مالك يوم النشور» ترك مخالطت با