پيمايان دارند در قانون شرع گواهيشان پشيزى نيرزد. و آن سخنان به تواتر هم نقل نشده است تا ملاك صحت باشد. پس اى فرزند تنها به كتاب و سنّت و سخنان سخنوران و دانشمندان صالح گذشته كه در هر كار جوشن استوارند اعتماد كن.

خداى تعالى نيز كتابهايى در شعر براى تو تهيه فرموده است كه نيازمندان و دوستداران ادب را كافى است پس در آنها بنگر و آن گفته‌ها را بياموز و از بر كن كه ترا به سوى خداى تعالى و فرستاده او ٦ و به سوى آنچه مورد رضاى خدا و رسول اوست مى‌كشاند يعنى چيزى از آنها را از بر كن كه آدمى را به مكارم اخلاق و پيشى جستن به خيرات و پاكى هدايت كند.

و بپرهيز از تقليد كسانى كه خود را عالم دين مى‌دانند و در مدح پادشاهان و اميران شعر مى‌سرايند. چه، آنها از هلاك‌شدگانند و اگر توبه نكنند از آن گفته‌ها پشيمان گردند و در روز شمار آرزو مى‌كنند كه اى كاش زبان نمى‌داشتند و سخن گفتن نمى‌دانستند تا اين اشعار را نگفته بودند و من از آنان كه اين گونه اشعار را مى‌نويسند و از بر مى‌كنند حيرتزده‌ام و شايسته مقام علمى آنان محو كردن اين سخنان بيهوده است.

اى فرزند، آيا ديده‌اى كه اين زمره مردم در ستايش ايزد منان و رسول بزرگوار و خاصان او سخن گفته باشند؟ آيا نمى‌بينى از كسانى مدح و ثنا گفته‌اند كه مورد خشم و سرزنش الهى و رسول بزرگوار ٦ و خاصان او ٦ بوده‌اند؟ آيا اين كار دورى جستن از آستان الهى و هتك حرمت او جل جلاله نيست؟ آيا اين كار تجاوز به حريم حرمت امامان پاك كه به هر حال به آنان نياز دارند