رجال روايت آن (عبيد الله بن محمد ابى محمد» است كه از پدرت على امير مؤمنان (ع) روايت كرده است كه فرمود: من با فاطمه عليها- السلام ازدواج كردم حالى كه جز بسترى نداشتم اما امروز اموالى دارم كه اگر بر همه بنى هاشم پخش كنم همه را بس خواهد بود.

نيز در آن كتاب ديدم كه نوشته است آن بزرگوار اموال خود همه را كه درآمد آن چهل هزار دينار بود وقف كرد با اين حال شمشير خود را فروخت و هنگام فروش مى‌فرمود: «كيست كه شمشير مرا خريدارى كند. اگر به شام شب نيازم نبود آن را نمى‌فروختم».

نيز از آن كتاب است كه: روزى على امير مؤمنان فرمود چه كسى فلان شمشير را خريدارى مى‌كند؟ اگر بهاى ازارى داشتم آن را نمى‌فروختم. و آن كتاب نقل مى‌كند كه در آن حال منافع املاك او كه آن را به صدقه مى‌داد مبلغ چهل هزار دينار بود.

و اى فرزند اى محمد، بخدايى كه اينك كه اين كتاب را مى‌نويسم حاضر است و فرشتگان او گواهند، آن املاك و املاك ديگر در تصرف پدرت «على بن موسى» بود با اين همه در بيشتر اوقات حتى يك درهم نداشت زيرا منافع املاك او و ديگر منافع را به مصرف عيالات خود مى‌رسانيد سپس به مصرف صدقات و ايثار مى‌رساند و صرف صله مى‌كرد و به هديه مى‌بخشيد بعضى بر آن بودند كه او ٧ از زرهاى ذخيره انفاق مى‌كند. اما هيهات و هيهات كه در باره پدرت بخطا مى‌انديشيده‌اند و گمراه بودند و مى‌بينم بسيارى از مردم حتى راجع به آنكه داراى عظيم‌ترين مقام و والاترين كمال و كاملترين جلال است گمراه شده‌اند. يعنى نسبت خداى تعالى پروردگار جهانها و پيمبران.