سپس اى فرزند اى محمد كه خداوند جل جلاله ترا با ياد خود و با افاضه انوار خويش توانگر فرمايد و اراده و ايثار ترا تابع اراده و ايثار خود گرداند، بدان از همان هنگام كه حقتعالى ترا بشرف عقل آراست و آنچه شايسته تو بود به تو عطا فرمود و فرشتگان خود را بر تو گماشت تا حافظ تو باشند، به آن نيازمندى كه دشمنان مولاى خود و دشمنان خويش را بشناسى، دشمنانى كه مى‌خواهند ميان تو و نعمت‌ها و عنايتهاى او حايل شوند، و از شرف مراقبت او و هيبت و و عظمت او فكر ترا باز دارند و بخود مشغول سازند. از جمله آن دشمنان شيطان است كه خود را تباه كرده است و نسبت به كسانى كه اميد بسلامت دارند حسد مى‌ورزد و در پى دشمنى آنان است و همانا كه خداى جل جلاله براى حفظ تو دژهاى بلند و استوار ساخته و زره‌هاى پر گنجايش تعبيه فرموده است پس، از آنها جدا مشو. از جمله آن پناهگاهها اخلاص در طاعت پروردگار جهانهاست. خداى جل جلاله از قول اين دشمن ملعون فرمايد:

فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ‌ پس به عزت تو سوگند كه همه آنان را راه خواهم زد مگر آن بندگان با اخلاص ترا.

(سوره ص، آيه ٨٣) ديگر از آن دژها و جوشنهاى نگاهدارنده، ايمان است و توكل به خداى جل جلاله، زيرا مولاى تو فرمود: