پس آنها هر شيعه صالح را كه توانستند كشتند دور نبود كسانى كه بر پدرت على امير المؤمنين پيشى جستند، بر معاويه و يزيد در تباهكارى و دنياطلبى و دين فروشى پيشدستى كنند: اگر عنايات الهى و لطف او به جدّت محمّد ٦ به سبب ايجاد رابطه ازدواج با آنان نبود و جدت حسن (ع) با معاويه صلح نمى‌كرد، همانا كه از اسلام و از تبار پيمبر اكرم ٦ چيزى باقى نمانده بود و گمراهى و تباهى و دشمنى و بهتان از روزگار جاهلى جهانگيرتر شده بود. و باللَّه جلّ جلاله المستعان. پس به دلايلى كه گفتم خداى جلّ جلاله به جدّت محمّد ٦ و پيوستگان وى اجازه داد كه از آنها زن بخواهند و اگر آنان داوطلب ازدواج با خاندان آنان شدند موافقت كنند، تا تبار آن بزرگوار ٦ و پيشوايان پاك- كه بر آنان درود باد- از هلاكت برهند و به سلامت برسند.

پيش از اسلام روش مردمان چنين بوده است كه براى رستن از بيم و دشمنى پادشاهان و متاركه جنگ و ايمنى شهرها و آسودگى خاندانها و رسيدن به مقصود به ازدواج با خانواده‌ها متوسل مى‌شدند و با آن وسيله صلح و صفا ايجاد مى‌كردند.

آيا چنين اطمينانى موجود بود كه كسانى كه بر پدرت على (ع) پيشى جستند و پس از جدت محمد ٦ بر كرسى پادشاهى نشستند و كمال قدرت و شوكت بدست آوردند، اهل بيت رسول اكرم ٦ را مستأصل نكنند و به دست هلاكت نسپارند و آثار شريعت را نابود نسازند؟

من در كتاب «طرايف» بيان كرده‌ام كه چگونه با گفتار و كردار جدّت محمّد ٦ معارضه و مخالفت كردند و هر جا كه‌