بر جاى بمانند و آنان هم كه مى‌مانند از حركت او بر روى آب چندان متحير نشوند و بارى اگر اين ادعا از طرف شخص چهارم و پنجم تكرار شود بسا كه ديگر هيچ كس براى تماشاى واقعه بر جاى نماند و اگر هم كسى ماند از آن كار متحير نگردد. زيرا كار او پس از چندين بار تكرار كه نظير آن را ديده‌اند، كارى عادى جلوه كند.

اين سه تن كه گفتم از نوع بشرند و عمرى چنين دراز دارند، پس، درازى زندگى استبعاد ندارد و مايه حيرت نيست. پس چرا نپذيريم كه يكى از افراد عترت رسول گرامى ٦ را عمرى چنين طولانى باشد و آيتى از آيات الهى را نمودار سازد. شما خود در اوصاف «مهدى» (ع) روايت كرده‌ايد كه (انّه يملأ الارض قسطا و عدلا بعد ما ملئت جورا و ظلما) (عدل و داد او سراسر زمين را فرا مى‌گيرد، زان پس كه از ستم و ناروايى پر شده باشد.) اگر اندكى بينديشيد و مطلب را وارسى كنيد همانا مى‌پذيريد كه خاور و باختر جهان و دور و نزديك آن را از عدل و داد سرشار كردن، شگفتى انگيزتر از طول عمر آن بزرگوار (ع) است و از كرامات نزديك الهى است نسبت به اولياى خود.

نيز شما خود گواهى داده‌ايد كه پيمبر معظّم «عيسى بن مريم» (ع) در نماز به آن حضرت اقتدا مى‌كند و در نبردها مددكار آن بزرگوار (ع) خواهد بود. اين امور حيرتبخش‌تر و بزرگتر از عمر درازى است كه مايه حيرت شما شده است.

وقتى سخن به اينجا رسيد، حاضران مجلس گفته‌هاى مرا پذيرفتند. اگر مطالبى بيش از آنچه گفتم نياز داشته باشى به كتاب «طرايف» و ديگر كتابها مراجعه كن.