آنگاه خداوند متعال جل جلاله به فضل با هر خود از راه كرم به هنگام دولت اسلام كسوت وجود بر من پوشانيد، دولتى كه نور افشانى آفتابهاى آن را نور وجود نياى من محمد ٦- كه درود خداى و سلام او بر او و بر خاندانش باد- برافروخت و به دست پيمبرى او از بند تيره روزيها رهايى يافت و به رهبرى وى از بندگى بدبختيها و ناروايى‌ها رست.

بخش ٧

سپس خداوند جل جلاله مرا در ميان پدرانى كه عقايد خود را طبق رضاى معبود به دست آورده بودند، و در شهرستانى سرچشمه وجود دودمانش از فرقه‌اى رستگار برخاسته، ديارى به مشاهد معظم والامقام نزديك، برآورد[١].

بخش ٨

و از جمله نعمتها كه خداى جلّ جلاله فرمان داده است آن را به زبان آوريم و بزرگ شماريم اين نعمت است كه شناخت خود را آن گونه به من الهام فرموده است كه بيم خطر تلبيس و فراگيرى تيرگى تدليس را بر آن راه نيست. هر كس مرا با نور ايمان بنگرد، مى‌يابد كه زبان حال من گوياى راستى اين مقال است، و در نتيجه من از اقامه‌

[١]. منظور نزديكى به نجف اشرف و كربلاى معلا و به كاظمين و سامره مى‌باشد.( م)