بخواب رفتى بمنزله اسيرى هستى كه هيچ قدرت ندارد كه بخويشتن از كم و بيش سودى رساند يا زيانى از خود بگرداند، چه، در آن هنگام امكان آن ندارى كه از بلايى خود را حفظ كنى، در آن هنگام روان خود و هر نعمت مستمرى كه خداى جل جلاله به تو عنايت فرموده است ترك مى‌كنى و قدرت دفاع از آنها را ندارى، پس مانند بنده‌اى حقير و فقير با مولاى جليل و صاحب مقام بلند خود، با مولاى خود صلح كن و در استان او خاشع باش و جان خود را و هر چه را كه خداى تعالى بتو موهبت فرموده است تسليم او كن و همه را نزد او بامانت بسپار تا از آسيب تباهى در امان باشد.

بخش ١٣٩

و بدان كه به تحقيق، تو و هر چه دارى ازوست و حق او در حفظ ملك خود بيش از حق تست اما ترا به اين شرف سرافراز فرموده است كه آن اهليت داشته باشى كه خود را و هر چه دارى نزد او به امانت بسپارى و او را وكيل و جانشين خود گردانى و بدين گونه ترا به مقامى جليل رسانده است چنان كه به جدّ و سرور تو فرستاده خود ٦ فرمود:

فَاتَّخِذْهُ وَكِيلًا (سور، مزمل آيه ٩) پس او را وكيل گير.

اى محمد اى فرزند، بنگر كه چگونه در خواب از طاعت و خدمت او باز مى‌مانى اما او جل جلاله به زبان حال در خدمت تست و به دست مرحمت ترا و هستى و زندگى ترا و عاقبت ترا حفظ