هنگامى كه نزديك به در ورودى خانه كسى رسيدم كه از من استدعاى ديدار داشت به درگاه خداى مالك الامان جل جلاله تضرع كردم و از او خواستم كه دين مرا و آنچه را كه به من موهبت فرموده است به وديعت نگاه دارد و هر چه مرا به رضاى حضرتش نزديك گرداند حفظ فرمايد تا بسلامت از نزد ملك باز گردم. آنگاه به محضر او رسيدم و او با همه نيرو كه داشت كوشيد تا كار فتوى دادن را بپذيرم خداى جل جلاله به من آن نيرو داد كه با آنان مخالفت كنم و هوس خود را خوار دارم و بر سر نفس سركش پاى گذارم و در نگاهداشت آنچه در طلب رضاى خدا جل جلاله مالك آن بودم و اعراض از آنان مدد فرمود در پى آن واقعه سعايت‌هاى هولناك روى داد. اما خداى جل جلاله به فضل خويش مرا كفايت كرد و بر عنايات خود در باره من افزود و در كتاب (اصطفاء) پاره‌اى از آن حوادث را براى تو شرح داده‌ام.

اى فرزند اگر آن روز در اين فتواى دنيوى و هوسبازى اهل دنيا و قاعده‌هاى بيهوده آنها وارد شده بودم تا ابد الآبدين تباه بودم و مرا در امورى داخل مى‌كردند كه ميان من و رب العالمين جدايى مى‌افكند.

بخش ١٢٨

الحذر الحذر، كه در شوخى و بازى و نو آورى آنان شركت جستن، مخالفت با جدت سيد المرسلين ٦ و با پدرت سيد الوصيين است. سپس خليفه بازگشت و به وسيله (قمى) وزير خود و به وسيله‌