و در كتاب «عبد اله بكير» ديدم كه «ابو جعفر (ع)» روايت كرده است كه حضرت «امام حسين (ع)» وقتى به شهادت رسيد مقروض بود و «على به حسين زين العابدين» يكى از املاك پدر را فروخت بسيصد هزار درهم و دين او را و وعده‌هايى را كه داده بود ادا كرد.

من در آغاز بخش ششم در كتاب «ربيع الالباب» قسمتى از دارايى و بخشش‌هاى ايشان صلوات اللَّه عليهم را آورده‌ام آن را مطالعه كن و بنگر، اخبارى كه در آنجا آورده‌ام به حق و واقعيّت دلالت دارد. امير مؤمنان (ع) جدّت براى فرزندانى كه از حضرت فاطمه زهرا ٣ داشت اموالى وقف كرد و توليت آن را بر عهده فرزندان خود گذاشت. پس چگونه مى‌پندارند آن حضرت تنگدست و تهيدست بوده است و خداى تعالى براى خاصان خود مالى مقدر نمى‌فرمايد؟

آيا خداى جل جلاله اين جهان و آن جهان را براى كسانى آفريده است كه به آنها نظر عنايت ندارد؟

بخش ١٤٢

و اى فرزند، وقتى شيرخوار بودى عنايت الهى لب از شير شستن را به تو الهام فرمود بى‌آنكه ما ترا به آن كار واداشته باشيم همچنين راه تعليم گرفتن خط را در دلت انداخت بنا بر اين به حسن توفيق تو و عنايت الهى بتو اميدوار شده‌ام و مى‌دانم كه مورد رأفت و مهر اويى جلّ جلاله و اميدوارم كه شرف توفيق طاعت و بازگشت به آستانش را براى تو كامل فرمايد.

پس بر تو باد كه نوشتن كامل و زيبا را بياموزى، چه، اين‌