وصف جدّت محمد ٦ مى‌فرمايد وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌ إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى‌ او از روى دلخواه و هوس سخن نگويد، گفته او جز وحى كه به او الهام مى‌گردد نيست (سوره نجم آيه ٤) يعنى آنسان كه رسول اكرم هرگز از طرف خود يا از روى هوس سخنى نگويد بخصوص كه خبر از عدم گمراهى تا روز رستاخيز مى‌دهد و اين امر را جز پروردگار هستى هيچ كس نمى‌داند.

پس گوينده (انه ليهجر) نه تنها به جدّت ٦ اهانت روا داشته است بلكه به خداى تعالى كه مى‌فرمايد (وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌) استخفاف نموده و به بنياد اسلام و ايمان حمله كرده است.

بخش ٩٠

و اى فرزند اى محمد- كه خداى تعالى انوار مكاشفه را در ضميرت به وديعت گذارد، بعضى از ارباب معرفت سبب جلوگيرى «عمر» از نوشتن عهدنامه جدت محمّد ٦ را چنين توضيح داده‌اند كه چون او بارها از جدّت محمّد ٦ شنيده بود كه آن بزرگوار ٦ به امامت و خلافت پدرت على (ع) تصريح فرموده بود، ترسيد در آن صحيفه نام كسانى را كه مانع خلافت پدرت على (ع) خواهند شد به تصريح بيان كند و به دفع آنها يا كشتن يا حدّ زدن يا طرد كردن يا زندانى نمودن آنها فرمان دهد. لذا سخنى گفت كه:

تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا (سوره مريم آيه ٩٢) نزديك بود آسمانها در هم نوردد و زمين بشكافد و كوهها فرو ريزد.

ازين رو، او و همدستانش مجلس را بهم زدند تا بتوانند بر