ذره‌اى نگاه دارد، و اوست كه در كالبد تو و در آنچه كه در وجود تست و آنچه در آن قرار دارى از آسمانها و زمين به قدرت خود به طريقى شگفتى زاى ذره را با ذره در هم آميخته نگاه داشته است و اگر دست از آميختگى آنها بكشد قالبها فرو ريزند و آسمانها از هم بشكافند و ساقط شوند و زمين‌ها زير و رو گردند و اصوات خاموش گردند و جهانها تباه شوند، پس، هان اى فرزند! هان اى فرزند، حق نگاهداشت اجزاء وجود خود و سراپاى هستى را كه به دست حق تعالى است و حق مهر و نعمت او را و حقوق چيزهايى را كه دانايان علم نظر و اهل وارسى رازها و نهانى‌ها به حساب آن نمى‌توانند رسيد نگاهدار.

بخش ١١٠

آنگاه اى محمد فرزندم- كه خداى جلّ جلاله ترا از ياد همه جز ياد خود بى‌نياز فرمايد و ولايت تدبير خود را در ضمير تو اندازد.

بدان كه او، جل جلاله، بر تو مهر و نرمى روا داشت كه ترا از آتش نيافريد، چه، ممكن بود آنچه از تكبر و استكبار بر ابليس گذشت بر تو بگذرد نيز شفقت روا داشت كه ترا از نور خلق نفرمود، چه، بسا كه خطر آن بيش از آن كه از آتشت مى‌آفريد روى مى‌داد امّا از خاكت آفريد كه زير پاى لگدمال مى‌گردد. آغاز آفرينش تو از نطفه است كه حكم به نجس بودن آن فرمود تا ترا از خطر تكبر و خود بزرگ بينى هشدار داده باشد. سپس از «علقه» كه نيز به فرمان او در دين اسلام نجس است، سپس از «مضغه» كه عضويست از دانستن و فهميدن خالى اينك بينديش كه چگونه اعضاى بدن ترا كه بكامل بودن‌