کشف المحجة یا فانوس (ترجمه کشف المحجة لثمره المهجه) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٤٩ - بخش ١٥٤ عهد نامه امير المؤمنين ع
شريك رسولان خود بسوى تو مىفرستادى. و نشانههاى قدرت و چيرهگى او مىديدى، و افعال و صفاتش مىشناختى، اما پروردگار چنان كه ذات خويش را توصيف كرده است، يكتاست و هيچ كس در ملك با او مخالفت نتواند كرد.
او جاويدان است و زوال ناپذير، اول است پيش از همه كائنات، بىآنكه او را آغاز و بدايت باشد و آخر است پس از همه موجودات، بىآنكه او را پايان و نهايت باشد. برتر از آنست كه احاطه دل و ديده، ربوبيت ويرا دريابد.
اكنون كه اينها دانستى، پس، آنسان كه چون توئى را با آن مايه اندك و ناچيزى مقدرت، و ناتوانى بسيار و نياز فراوان به پروردگار، سزد كه كنى، در پى طاعت او باش و از كيفرش بترس و از خشمش بيم دار كه او جز به كار نيكويت فرمان نداد و جز از كردار زشت بازت نداشت.
اى فرزند، همانا كه ترا از دنيا و از حال و زوال و انتقال آن آگاه كردم و از آن جهان و از آنچه اهل آن را در آنجا آماده شده است خبر دادم، و داستانها بر تو فرو خواندم تا عبرتگيرى و بآن رفتار كنى داستان آنان كه دنيا را چنان كه بايد بيازمودند، داستان مسافرانى است كه فروكش كردن در منزلى بىبرگ و نوا را خوش نداشته باشند و بر آن شوند تا در سرزمينى پر نعمت و ناحيتى سر سبز فرود آيند پس دشوارى راه و دورى يار و سختى سفر و ناگوارى خوراك بر خود هموار سازند تا بسراى فراخ و نشستنگاه خود در آيند، از اين رو ناسازيهاى راه را رنجى نمىشمارند و انفاق مال را در آن راه زيانى نمىبينند و چيزى را دوستتر از آن ندارند كه آنان را بسر منزل نزديك