وَ اذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآواكُمْ وَ أَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ‌ (انفال سوره ٢٦) هنگامى را بياد آوريد كه در زمين به شمار اندك بوديد و ناتوان و بيم آن داشتيد كه مردم شما را بربايند پس شما را پناه داد و بيارى خود تائيد كرد و روزى‌تان را از چيزهاى پاكيزه قرار داد شايد شكرگزارى كنيد.

دو ديگر از قول الهى:

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى‌ لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ‌ (نور آيه ٥٤) خدا آن كسانى از شما را كه ايمان آورده‌اند و كردار نيكو داشته‌اند وعده داد كه در روى زمين خليفه قرار دهد. هم آنسان كه كسانى را كه پيش از آنان بودند خليفه قرار داده بود و دينى را كه براى آنان پسنديده بود، مكانت و پا بر جايى داد (جهانى كرد).

سپس خوف آنان را به امنيت تبديل كرد تا مرا بپرستند و هيچ چيز را شريك من قرار ندهند و كسانى كه زين پس كفر ورزند، همانا كه فاسقانند.

سوم قول قريش است به پيمبر اكرم ٦ هنگامى كه آنان را به اسلام و هجرت دعوت فرمود. گفتند: إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى‌ مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا» (اگر هدايت ترا پيروى كنيم ما را از سرزمينمان مى‌رانند) آنگاه خداى تعالى مى‌فرمايد:

أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبى‌ إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ‌ (سوره قصص آيه ٥٧) آيا نمى‌توانيم آنان را در حرمى امن جاى دهيم اما بيشتر آنان نمى‌دانند.

اما آيه‌اى كه در باره عموم عرب است قول خداى تعالى‌