وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَكى‌ مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً (سوره نور (٢٤) آيه ٢١) اگر احسان خداى و رحمت او بر شما نمى‌بود، هيچ يك از شما تزكيه نمى‌گرديديد.

پس اى فرزند مى‌بينى كه خداوند معرفت خود را بر دلها الهام مى‌كند و اوست كه با آيات شريفه قرآن به ايمان هدايت مى‌فرمايد، و اوست كه در شناساندن خود به بندگان بر آنان منت دارد. و اگر احسان و مهر او نبود هيچ كس در انجام دادن هيچ تكليفى تزكيه نمى‌گرديد، و از راه كج و گم به شاهراه فرخنده‌گى هدايت نمى‌شد.

بخش ١٨

اى فرزند،- كه اميدوارم خداوند جهان با الهام حقايق بر ضمير تو، ترا گرامى دارد و از بزرگان و شريفان دو جهانت گرداند- از جمله دلايل، گوياى اينكه معرفت الهى از طريقى كه بدان اشارت شد فراهم مى‌آيد نه از راه افكار اصحاب كلام، اينست كه اگر كسى كه عاقل و رشيد و آزاد باشد و مرتد گردد، يعنى كارى كند يا سخنى گويد كه ظاهر شرع حكم به ارتداد او نمايد و به قتل او حكم كند و گويند از فطرت اسلام گرديده است. و خون و مال او را مباح گيرند، و شهادت دهند كه پس از اسلام به كفر گرويده است اينك مى‌بينيم كه به حكم عقل، حكم به ارتداد شخصى مى‌دهند كه هيچ حقيقتى از حقايق اسلام را نمى‌داند و راهى كه متكلمان مى‌گويند نپيموده‌