نباشد از منجنيق تو به سوى تو پرتاب شود و بتو اصابت كند تا از روى جلالت كفاره گناهان ترا داده باشد آيا اين حادثه احسان و اكرام است يا اهانت و انتقام؟ اى فرزند بسيار ديده‌ام كه جنازه‌اى را تشييع مى‌كنند و بر مردگان نماز مى‌گذارند و اين امر از امور بسيار بزرگ براى پند آموختن و عبرت گرفتن است و شايسته آنست كه بنده از دنيا و اهل دنيا و بيخبرى‌هاى زندگى متوجه شدائد و رنجهاى مرگ و بى‌ارزشى دنيا و امور آن شود اما اين كار وسيله عوض دادن به حسابها و تقرب به اولياى آن مرده‌گان شده است.

اما اگر شخص صالح و پرهيزگارى درگذرد و كسى از بازمانده‌گان او نباشد كه از راه نماز ميّت تقرب جستن به او نفعى داشته باشد، تشييع‌كنندگان جنازه او بسى اندكند و فرمان سلطان جهانها و اوامر سيد المرسلين تباه مى‌گردد و از قلم مى‌افتد اما اگر كسى وفات كند كه از باز ماندگانش اميد سودى باشد در تشييع او حضور بهم مى‌رسانند اگر چه به آزردن تشييع‌كنندگان و نمازگزاران قدرت نداشته باشند. در تشييع چنين كسانى جمعيّت نمازگزاران بسيار ديده‌ام حتى كسانى را در تشييع و نماز ميّت ديده‌ام كه از سودجويى از باز ماندگان متوفى بى‌نياز بوده‌اند.

بخش ١٢١

اى محمد اى فرزند، كه خداى جل جلاله بركات خود را بر زندگانى تو نثار فرمايد و بر مقاماتت بيفزايد. بدان كه بدترين معاشرت، معاشرت با گناهكاران است خواه از واليان باشند يا از غير