کشف المحجة یا فانوس (ترجمه کشف المحجة لثمره المهجه) - سید بن طاووس - الصفحة ١٩١ - بخش ١٤١

تا آنجا كه خداى جل جلاله راجع به گروهى كه از خدمت جدّ «محمّد ٦» حضور داشتند و آن بزرگوار را مى‌ديدند مى‌فرمايد:

وَ تَراهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ‌ (سوره انعام، آيه ١٩٧) و مى‌بينى كه به سوى تو نظر مى‌افكند اما ترا نمى‌بينند.

اگر همه جهان يكباره در تملك پدرت در مى‌آمد در كمترين زمان از دست مى‌داد اما چنان كه مشيت الهى بود به تدريج به دست ما آمد. پس اى فرزند اى محمّد، تو و برادرانت و اولاد و ذريه‌ات از پدران خود پيروى كنيد كه راه حق و راستى پيمودند. خداوند در باره روزى موجودات در كلام مجيد خود مى‌فرمايد:

فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌ‌[١].

(و الذاريات آيه ٢٣) به پروردگار آسمان و زمين سوگند كه اين سخن حق است.

و در كتاب «ابراهيم بن محمد اشعرى كه قابل اعتماد و استناد است ديده‌ام كه از حضرت (ابو جعفر حضرت باقر ع) روايت كرده است كه» على (ع)» وقتى رحلت كرد هشتصد هزار درهم قرض داشت. حضرت امام حسن ملكى از اموال آن بزرگوار را به پانصد هزار درهم و زمينى ازو را به سيصد هزار درهم فروخت و دين او (ع) را ادا كرد علت اين دين آن بود كه آن بزرگوار چيزى از خمس را براى خود نگاه نمى‌داشت با همه گرفتارى شخصى و مصارف بسيار خود، همه را به مستحقان پخش مى‌فرمود.

[١] صدر آيه شريف چنين است:« وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ»( روزى شما و آن چه به شما وعده داده شده است در آسمان است)