کشف المحجة یا فانوس (ترجمه کشف المحجة لثمره المهجه) - سید بن طاووس - الصفحة ٢١٧ - بخش ١٤٦ روزه

(روزه)

بخش ١٤٦ [روزه‌]

هنگامى كه روزه‌دارى، شب در خوابى و در حال روزه، امّا خداى تعالى تدبير احوال ترا در دست دارد در دل تو شوق مى‌افكند و ذكر جميل در كردار فراهم مى‌آورد.

روزه داشتن كار آزادگان و نيكوكاران است كه به سبب آن و ساير كارها كه بارى تعالى بآنان آموخته است دلهاشان روشن است و از رازهاى خدايى تا آنجا كه مقرر است آگاه. پس اى فرزند نخست به روزه عقل و قلب آغاز كن و از هر چه ترا از ياد پروردگار باز دارد بپرهيز و از ارتكاب گناه و افطار كردن به آن خود را بپاى و بينديش كه اگر بخواهى بپادشاهى تقرب يابى و او از تو بخواهد كه روزه بگيرى و در خدمت او مراقب خدمت و طاعت باشى بر آن خواهى بود كه از نافرمانى او و آنچه ترا ازو دور مى‌كند پرهيز كنى پس آيا در چنان حال خرسند نبودى كه آن پادشاه چنين تكليفى به تو كرده است؟ و آيا آن تكليف را مايه سرافرازى خود نمى‌دانستى؟

پس پروردگار جهانها را در ضمير و خرد خود از بنده‌اى ناتوان كمتر مينگار كه بنده در اثر چنين سهل انگارى و سستى در طاعت و خدمت بى‌آبروى و رسوا گردد و گرفتار وادى هلاك شود.

وقتى ترا خرد و دل روزه داشت همه اعضاى خود را برانگيز تا از آنچه ترا از مولاى تو باز مى‌دارد امساك كنند و روزه بدارند چنان‌