کشف المحجة یا فانوس (ترجمه کشف المحجة لثمره المهجه) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٨٣ - بخش ١٥٥ نامه امير المؤمنين ع به شيعيان

بنده دنيا چه در آن هنگام و چه اينك.

به من خبر دادند كه پسر «نابغه»[١] با معاويه به اين شرط بيعت كرده است كه چيزى باو بدهد گرانبهاتر از سلطنتى كه در دست دارد.

پست باد دست آن فروشنده كه دين خود به دنيا مى‌فروشد و خوار باد امانت اين خريدار كه با اموال مسلمانان به فاسقى نيرنگباز يارى مى‌كند. اين خريدار از يارى فاسق خيانت پيشه چه سهمى نصيب خواهد داشت؟

او كسى است كه شرب خمر كرده و حدّ شرعى بر او جارى شده است و همه مردم فساد او را در دين مى‌شناسند. گروهى از آنان مسلمان نشدند تا سختى‌ها كشيدند. سران اين قوم چنان كسانند.

نيز كسانى كه زشتى كردارشان را براى شما بيان نكرده‌ام و به شمار بسى بيشترند و معروفتر، و شما خود همه را بخوبى مى‌شناسيد كه پيوسته دشمن اسلام بوده‌اند و حزب شيطانند و با رسول گرامى اسلام ٦، در حرب. نه ايمانشان سابقه دارد نه نفاقشان بيسابقه است.

و بدانيد كه اگر اين قوم بر شما دست يابند بشما گردنفرازى كنند و با جبروت و ستم بر شما فرمان رانند و روى زمين را لانه فساد سازند.

و شما با اين صفات كه داريد هر يك كار را به عهده ديگرى مى‌گذاريد و به يك ديگر يارى نمى‌كنيد و در برابر دشمن سستى مى‌ورزيد از آنان بهتريد و در راه هدايت سالك‌تر. زيرا فقيهان و

[١] منظور( عمرو عاص) است.