بى‌وقوف تحمل مشقت كند با خطرها روبرو و در راه خسته و مانده نشود و باز نگردد، و به مقصد برسد، پس از تحمل آن همه رنج، بيش از آنچه به حكم فطرت بى‌درد سر و كشيدن بار مشقت دريافت مى‌كرد و بنا به طبيعت خود به آن پى مى‌برد، معرفت و دانش بدست نخواهد آورد. بنا بر اين عمرى به رنج و تعب گذرانيده و چيزى به كف نياورده است.

بخش ٣٦

اى فرزند، اى محمد: ترا و هر كس را كه در مقام كسب معرفت پروردگار جهانيان باشد سفارش مى‌كنم كه در مقام تعليم و تربيت، فطرت خود را با هشدارهاى عقل و اشارات قرآنى و هدايتهاى الهى نبوى نيرومند سازيد و به طالبان شناخت پروردگار بفهمانيد كه معرفت صفات خداوند آفريدگار كه همه چيز از اوست واجب است و آن معرفت نيز از راهى كه مولاى او جل جلاله او را راهبرى فرموده است، آسانترين راه است. از اين راه است كه بدون تباه كردن زندگى مى‌توان از كوتاهترين راه به بهشت مقصود رسيد.

بخش ٣٧

پس از آنكه طالبان را از اين گونه به معرفت الهى راه نمود، آنان را به معرفت پيمبر و پيشوايانى دلالت كند و به راهى بكشاند كه پيمبر اكرم ٦ و پيشوايان پاك (ع)- كه درود خداى نثار آنان و پيروان آنان باد- پيموده‌اند.

آرى، آنان را كه در مقام تحصيل سعادت و سلامت‌