مى‌كنى و از او غمزدايى مى‌طلبى و در كارها مدد مى‌جويى و از گنجينه‌هاى رحمت او از فزونى زندگى و سلامت تن و فراخى روزى، آن مى‌خواهى كه هيچ كس جز او به بخشيدن آن توانا نيست آنگاه كليد خزانه‌هاى خود، از آنچه طلب آن را رخصت فرموده است بتو سپرده است، تا هر گاه اراده كنى به نيايش، درهاى نعمت او بر خويشتن بگشاى و باران احسان او را پياپى بر خود ببارانى. پس مباد كه درنگ در اجابت دعا ترا از رحمت او نااميد گرداند كه همانا عطيه بميزان نيت است. بسا كه درنگ در اجابت دعا خواهنده را پاداشى بزرگتر و آرزومند را بخششى بيشتر باشد. بسا كه چيزى بخواهى و به آن دست نيابى اما دير يا زود بهتر از آنت نصيب افتد يا بلايى از تو بگرداند و بسا كه چيزى طلب كنى كه اگر بآن رسى دينت تباه گردد، پس در پى آن باش كه جمال باقى دارد و گرفتارى آن گريبانگيرت نگردد. مال ترا نپايد و تو مال را نپايى. اى فرزند دلبند بدان كه ترا بهر آن جهان آفريده‌اند نه اين جهان و براى گذشتن آورده‌اند نه نشستن و براى مرگ نه جاويد زيستن تو در سرايى هستى كه خانه كوچ است و توشه اندوزى و جاى ناكامى و گذرگاه آن جهانى همانا كه مرگ در پى تست و تو طعمه مرگى و هيچ گريزنده از آن بسلامت نرست و ناچار بآن رسيد پس بر حذر باش كه مرگ آن گاه كه سرگرم گناهى و به خود مى‌گويى توبه خواهم كرد ناگهان بسراغت آيد، و ميان تو با توبه جدايى افكند كه در آن حال خويشتن بدست خود تباه كرده باشى.