همچنين گفتم «شما اى «بنى الحسن» شايد چيزى كه مانع شماست كه امامت امامان بنى الحسين را قبول داشته باشيد جز اين نباشد كه شما فرزندان امام بزرگتريد و شايد از پيروزى فرزند امام كوچكتر ابا مى‌كنيد اما نمى‌بينم كه از اين عار خلاص يافته باشيد زيرا از (زيد) تقليد مى‌كنيد و او حسنى است و مذهب خود را به او نسبت مى‌دهد حال آنكه در بنى الحسن و بنى الحسين ٨ افضل از او وجود دارد. پيش از او عبد اللَّه بن حسن بود و دو پسر او (باقر) و (صادق) ٨ كه بر او فضيلت دارند.

علاوه بر اين از نظر فقهى يا شيوه مذهبى چيزى نيافته‌ايد كه متكى به شريعت باشد بلكه مذهب خود را با مذهب ابو حنيفه تمام كرده‌ايد حالى كه ابو حنيفه از عوام محسوب مى‌شد و غلام نياى شما و شما بود وقتى شما راضى شده‌ايد امام زيدى انتخاب كنيد كه از اولاد (امام حسن (ع) باشد و مذهبش به مذهب ابو حنيفه متصل باشد من شما را به «باقر» و «صادق» و غير آنان : دلالت مى‌كنم كه از اولاد «امام حسين (ع)» مى‌باشند و مذهبشان به مذهب هيچ كس وصل نشده است و علوم آنان براى امور دنيا و دين كافى است.

آنگاه گفتم كه مردم مى‌دانند كه ما گروه بنى هاشم در زمان جاهلى و بهنگام اسلام سر و سرور بوده‌ايم و هرگز پيرو كسى و اذناب و دنباله روان عامه مردم نبوده‌ايم. از آنگاه كه «محمّد» ٦ مبعوث شد و به پيمبرى خود و شريعت خويش ما را مشرف فرمود، چگونه‌