سپس چنين روى داد كه پدر و مادرم كه خداى تعالى روانشان را تقديس فرمايد و بر قبرشان نور بباراند در صدد بر آمدند كه من زناشويى كنم و آن واقعه را در كتاب «البهجه» شرح داده‌ام. اين وصلت خوشايند من نبود و بيم آن داشتم كه از كار صواب مرا باز دارد. اين پيوند موجب آن شد كه با خاندانى كه وصلت كرده بودم مصاحبت كنم. سپس يكى از آنان در كار دولتى وارد شد و من كوشيدم كه او را از آن شغل باز دارم و او آن منصب را ترك كند اما موافقت نكرد كه از آن كار دست بكشد اين امر به آنجا كشيد كه از او دورى گزينم و در شهر «حلّه» مجاورت آنان را خوش نداشته باشم. آنگاه به مشهد مولانا (حضرت موسى بن جعفر امام كاظم ع) روى آوردم و در آنجا اقامت گزيدم تا وقتى كه باقتضاى استخاره با «زهرا خاتون» دختر وزير «ناصر بن مهدى» كه بهشت جاودان جايگاه آنان باد- زناشويى كردم و اين امر موجب آن شد كه روزگارى دراز بغداد را كه دامگاه شيطان است وطن گيرم.

بخش ١٢٧

نخستين دامى كه شيطان تعبيه كرد تا ميان من و خداى جل جلاله، صاحب الرحمه و الاحسان جدايى افكند اين بود كه خليفه «مستنصر» كه خدا از سوى ما بهترين پاداش خير باو عطا فرمايد مرا