سپرده كه فردا به حساب آن مى‌رسند. پس اگر درمان بيمارى و به كار بردن دارو و مقدار و كيفيت آن را از خداى متعال رخصت طلبند خطر مرگ بر طرف گردد و اگر در اين كار سستى ورزند و امانت را تلف كنند گويى خود آن را تلف كرده‌اند و كالبدى را كه سبب و وسيله بندگى حقتعالى بود تباه ساخته‌اند. پس جبران خسارت و غرامت بر عهده كسى است كه آن را نابود كرده است. و در پيشگاه الهى چنين كسى را بهانه‌اى نيست.

نيز كتابها در فرهنگ لغت دارم كه حق تعالى به دست من براى تو نهاده است. كتابهايى كه نيازها را بر مى‌آورد و مايه نزديكى به استان مقدس الهى تواند بود.

و اى فرزند اى محمّد كه اميدوارم خداى تعالى نور مقدّس خود را كه به آن نياز دارى بتو بتابد، بدان كه در اين روزگار فرهنگهاى لغت كه در دست بسيارى از مدّعيانست معيار فهم قرآن مجيد و سنّت محمد ٦ قرار گرفته است. اما اين كار در نظر خردمندان خطاست زيرا بايد كلام خداى تعالى و سخنان رسول اللَّه ٦ و ياران بزرگوار آن پيمبر گرامى ٦ كه در زبان عربى داراى طبع سليم بوده‌اند و به فصاحت شهرت داشته‌اند ميزان و معيار معنى قرار گيرد و لغاتى كه مخالف با مفاهيم آن گفته‌هاست اگر قابل تأويل باشد به تأويل باز گفته شود و الا دور انداخته شود.

مطلبى كه امروز رواج كلى دارد اما هيچ خردمندى آن را نمى‌پذيرد اين است كه سخنان يك بيابان گرد نادان يا شعر يك باديه‌پيما را كه هيچ ارزش ندارد ميزان و حجت سخن قرار مى‌دهند.

شايد بيشتر كسانى كه ادعاى شنيدن اين اشعار را از آن بيابان‌