مستى بخود آيند و بدرجه بدبختى خود پى ببرند. حق، يگانه راه روشن است كه قرآن به آن راه مى‌نمايد و جدّت محمد ٦ به آن دلالت مى‌كند و كسى كه از آن راه بپيچد بسوى خشم خداى جل جلاله و سخط و خوارى و دوزخ او و بسوى رسوائى بزرگ گام مى‌نهد. من پسرانى را ديده‌ام كه در عقيده باطل تعصّب پدران مى‌كشند و چندان در تعصّب پيش رفته‌اند كه در عبادت بتان پيروى آنان كنند. در كار تعصّب جان فدا مى‌سازند و در معرض خطر قرار مى‌گيرند پس چرا فرزندان قومى كه در دنيا و دين سعادتمندند تعصب نكشند و راه پدران پاك خود را نپيمايند و بى‌سستى در آن گام ننهند كه اگر در اين راه سراسر جهان را از دست بدهند در نظر عارفان چيزى بيمقدار را از كف داده‌اند. چه زشت است كه يكى از فرزندان سيّد پيمبران در روز جزا پيدا شود و بيگانگان به جدش محمد ٦ نزديكتر از و باشند و مردم مورد توجه حضرتش قرار گيرند اما از او روى برگرداند. خدمتگزاران او به سبب طاعت وى به مقام پادشاهى رسيده باشند و فرزندان او بسبب نافرمانى و تباهى مورد ريشخند شيطان شده باشند و منادى در ميان آنان ندا در دهد كه:

لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ.

(سوره صافات آيه ١) عمل‌كنندگان چنين كنند.[١]

[١] اشاره به نعمتهاى بهشت است، منظور اينست كه براى اين نعمتها بايد عمل كرد.