پس وقتى كار به هلاك من مى‌انجامد ناچار بايد بظاهر گناهى به من نسبت داده شود تا مرا بتوان كشت. پس اينك من در سرا پنجه تو قرار دارم و پيش از آنكه گناهى مرتكب شده باشم با من هر چه خواهى كن كه تو سلطانى قادرى. آنگاه به كوچ كردن آغاز كردم و خانه كن از بغداد منتقل شدم و به (حله) رفتم و خداى جل جلاله به رحمتى كه از آغاز به من داشته است و به عنايتى كه به پدران صالح من مبذول فرموده است و از روى جلالت او آن عنايات به تبار و فرزندان ايشان رسيده است مرا به سلامت نگاه داشت.

خداوند جل جلاله به رحمت عنايت خويش كه پيوسته به گذشتگان صالح من و ذريه آنان عطا فرموده است مرا از اين بلاها بسلامت رهانيد مباد و مباد كارى كنى كه شيطان مرا پس از مرگم سرزنش كند و بگويد بر فرزندت كه پاره جگر تست پيروز شدم و روز شمار، جامه پشيمانى بر تن و ميان اهل سلامت و رستگارى شهره برسوايى، نزد ما آيى! پس با چه اميد «محمد ٦» جدّت را ديدار خواهى كرد و پدرت على (ع) را و پيشينيان اطهارت را ملاقات خواهى نمود؟

حال آنكه بر ضد آنان بپا خاسته‌اى و يادشان را زشت گردانيده‌اى و به جهت ننگ چند روزه زندگانى با آنان دشمنى كرده‌اى! و آيا پس از اين وصيّت كه بتو كرده‌ام و اين رساله كه ترا نوشته‌ام با چه رو با من روبرو خواهى شد؟ بجاى اينكه ترا به جلالت و بزرگوارى فرا- خوانده بودم امّا تو در مقابل آن به پستى گرائيدى چه پاسخى خواهى‌