مى‌شدم. و امر چنان بود كه نه ديدن آن را سودى بود نه خبر آن شفا مى‌بخشيد جز اينكه آن كس كه او را يارى كرد نمى‌تواند بگويد من بهتر از كسانى هستم كه او را بى‌پناه رها كردند و آن كس كه او را بى‌پناه رها كرد نمى‌تواند بگويد آن كس كه به او يارى كرد بهتر از منست.

شرح كار او به طور كامل و جامع اينست كه امرى را برگزيد و آن اختيارى بد بود. و شما جزع كرديد كه آن نيز بد بود. خداوند ميان ما و او حكم فرمايد. بخدا سوگند در خون عثمان اتّهامى ندارم.

من مسلمانى بودم از مهاجران در خانه خود.

وقتى او را كشتيد نزد من آمديد تا با من بيعت كنيد. من از قبول آن خوددارى كردم شما امتناع مرا نپذيرفتيد دستم را كه براى بيعت گرفتيد و كشيديد واپس كشيدم آنگاه به من هجوم آورديد مانند هجوم شتران تشنه كه به آبشخور خود هجوم برند. ازدحام چنان بالا گرفت كه بيم آن مى‌رفت كه كشته شوم و بعضى از شما بعضى ديگر را به قتل رسانند. از شدّت هجوم بند نعلينم گسست و ردا از دوشم افتاد.

ناتوانان پايمال شدند و به اندازه‌اى براى بيعت با من شادى مى‌كردند كه خردسالان را بر دوش گرفتند تا بتوانند بيعت كنند و سالمندان با پاى لرزان براى بيعت كردن شتاب مى‌كردند و ناتوانان را بر دوش مى‌كشيدند و پاها از خستگى واماند.

آنگاه گفتيد بر طريقه «ابو بكر» و عمر با ما بيعت كن و ما جز تو كسى را نداريم و جز بتو خرسند نيستيم. بيعت ما را بپذير تا پراكنده نگرديم و اختلاف نكنيم. آنگاه من به كتاب خدا و سنت‌