رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٠٨ - توضيحى در مورد جن از نظر قرآن

١- موجودى است غير مرئى به چشم انسان. (جسم لطيف دارد شبيه جسم باد).

٢- موجودى است زنده و عاقل.

٣- مكلف به دين و بالطبع مؤمن و كافر دارند كه به دوزخ و بهشت مى روند «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ» (زاريات: ٥٦). جن و انس را جز براى عبادت خود نيافريدم. و كثيرى از جن و انس را براى جهنم آفريدم (اعراف: ١٧٩).

٤- شكل و صورت او براى ما روشن نيست. و معناى لفظ جن هم اين است كه به حس ما ديده نمى‌شود.

٥- از اين‌كه همدوش و هم قرين انسان در قرآن ذكر شده معلوم مى‌شود مقام تكوينى و تشريعى بالايى دارد، و در سلسله نزولى نيز مراتب متعددى دارد كه آخر آن دوزخ است. (هود/ ١١٩. و سجده/ ١٣).

در فضيلت جن همين بس‌كه او و انس دو ثقل (ثقلان) تعبير شده و بيشتر از سى بار با انسان در سوره الرحمن مورد خطاب الهى قرار گرفته است. «فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ» يعنى كدام يك نعمت هاى پروردگار تان را دروغ مى دانيد. و اين مقام بالايى است. و نيز همان گونه كه سوره‌اى بنام انسان داريم سوره‌اى بنام جن آمده است.

٦- خلقت جن پيشتر از خلقت بشر است. «وَ الْجَانَّ خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نارِ السَّمُومِ»، (حجر: ٢٧).

٧- انسان از گِل خشك و سيا و بدبو و كهنه آفريده شده و جن از آتش نافذ، (حجر: ٢٧).

٨- همه ماده جن از آتش تنها نيست بلكه مخلوطى از آتش است، «وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ»، (الرحمن: ١٥). و ما نمى‌دانيم كه جن (جان) جزء