رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١٧ - پس از نيكسون و واترگيت

پس از نيكسون و واترگيت‌

پس از ماجراى واترگيت، سال‌هاى دهه‌ى ٧٠ حامل خبرهاى خوبى براى آمريكا نبود:

جرالد فورد، نيكسون را عفو و جشن‌هاى دوصدمين سالگرد كشف آمريكا را بر گزار كرد، اما بحران اقتصادى آمريكا حل نشد.

جيمى كارتر گفتگوى سالت را با روسيه ادامه داد، براى عقد قراردادى بين مصر و اسراييل وارد مذاكره شد و از ساير كشورها خواست حقوق بشر را رعايت كنند. كسى اعتناى چندانى نكرد.

دماى نيروگاه هسته‌ى ترى مايل آيلند در ايالت پنسيلوانيا بيش از حد بالا رفت و خطر وقوع فلاكتى هسته‌ى پيش آمد. خوشبختانه مشكل به‌موقع رفع شد، چون در غير اين صورت فاجعه‌ى اتفاق مى‌افتاد.

در ايران انقلاب اسلامى شد. رژيم شاه سقوط كرد و روابط با آمريكا كاملًا تيره شد. دانشجويان پيرو خط امام سفارت آمريكا در تهران را تسخير كردند. كارتر نتوانست كارى انجامد دهد.

در سال ١٩٨٠، رونالد ريگان هنرپيشه‌ى سابق سينما از طرف ملت آمريكا كه ديگر از كاخ سفيد خيرخواه و در عين حال ضعيف كارتر خسته شده بودند به رياست جمهورى انتخاب شد. مردم به‌دليل ضعف ريگان در تمركز و به‌خاطر سپردن جزئيات، جوك‌هايى براى او مى‌ساختند، ولى او بسيار بهتر از آنچه مردم انتظار داشتند به وظايف خود عمل كرد و ملت نيز سياست‌هاى او را كاملًا پذيرفتند. بى‌پروايى او پس از افشا شدن حمايت‌هايش از چريك‌هاى كُنترا كه با دولت سوسياليستى نيكاراگوئه در جنگ بودند، آشكار شد.

ريگان گفتگوى كارتر با روس‌ها را در مورد كاستن تنش ادامه نداد. اتحاد جماهير شوروى را" امپراتورى شيطان" ناميد و موشك‌هاى هسته‌ى آمريكا را