شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩ - قرآن، آيت الهى

گفتند: چرا بر او نشانه‌هايى از سوى پروردگارش نازل نشده است؟ بگو: نشانه‌ها در پيشگاه خداوند است، و من قطعاً بيم دهنده آشكارم. آيا براى آنان كافى نبود كه ما بر تو كتاب را فرستاديم كه بر آنها تلاوت مى‌شود. همانا در اين، رحمت و پندى است براى گروهى كه ايمان مى‌آورند.»

اين آيه، به صراحت دلالت دارد كه قرآن مجيد از جهت معجزه بودن، كافى و بلكه در حدّ اعلا درجه اعجاز است؛ زيرا خداوند، آن را بى‌نياز كننده از تمام معجزات شمرده است و «كفايت» در آيه پيش‌گفته، به معناى رسيدن به مرتبه‌اى است كه ديگر نيازى به غير آن باقى نماند.[١]

قرآن به اين اندازه اكتفا نكرده، از مخالفان خويش و بلكه همه مردم جهان در طول تاريخ مى‌خواهد كه اگر در الهى بودن آن ترديد دارند، تمام نيروى فكرى، معنوى و مادّى خود را بر روى هم گذارند و با يكديگر همكارى كنند تا مانند آن را بسازند! اين حقيقت، همان چيزى است كه متكلّمان مسلمان از آن به «تحدّى‌[٢] (دعوت به گفت‌وگو، مبارزه و معارضه)» ياد مى‌كنند:[٣]

«أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ بَلْ لا يُؤْمِنُونَ\* فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ إِنْ كانُوا صادِقِينَ.[٤]

يا مى‌گويند قرآن را به خدا افترا بسته؛ بلكه آنان ايمان ندارند. اگر راست مى‌گويند، سخنى همانند آن بياوريد».

و نيز آيات:

«أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَياتٍ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ\* فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا لَكُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّما أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ‌.[٥]

[١]. مجمع البيان: ج ٨ ص ٣٥.

[٢]. ر. ك: ج ١ ص ٣٦٥( تحدّى قرآن).

[٣]. المغنى في أبواب التوحيد والعدل: ج ١٦ ص ٢٣٦.

[٤]. طور: آيه ٣٣- ٣٤.

[٥]. هود: آيه ١٣- ١٤.