شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٦ - نمونههايى از ارزشهاى برين قرآنى

دعوت به تفكّر و تدبّر و بيدارى انديشه:

«... كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ.[١]

اين چنين آيات را تفصيل مى‌دهيم براى گروهى كه مى‌انديشند».

«كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ وَ لِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ.[٢]

كتابى خجسته فرو فرستاديم، تا در آيات آن تدبر كنند، و صاحبان انديشه ناب پند آموزند».

توصيه به شكيبايى و پايدارى در برابر دشوارى‌ها:

«وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ.[٣]

و چه بسا پيامبرانى كه همراه او توده‌هاى انبوه كارزار كردند، و در برابر آنچه در راه خدا بديشان رسيد، سستى نورزيدند و ناتوان نشدند و تسليم نگرديدند، و خداوند شكيبايان را دوست دارد».

دعوت به توكّل و اعتماد به خداوند:

«إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ.[٤]

آنان كه گفتند: پروردگار ما اللَّه است، و پايدارى كردند، فرشتگان بر آنها فرود مى‌آيند كه: نترسيد و اندوهگين نشويد. و شاد باشيد به بهشتى كه وعده داده شديد».

«... فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ.[٥]

هر گاه تصميم گرفتى، به خدا توكل كن، كه خداوند توكل‌كنندگان را دوست دارد».

دعوت به اميد و نشاط و دورى از نوميدى:

[١]. يونس: آيه ٢٤.

[٢]. ص: آيه ٢٩.

[٣]. آل‌عمران: آيه ١٤٦.

[٤]. فصّلت: آيه ٣٠.

[٥]. آل عمران: آيه ١٥٩.