شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١١ - ١٠/ ٦ پنهان ماندن بخشى از كتابهاى آسمانى توسط گروهى از اهل كتاب

سلام گفت: خداوند متعال، بر پيامبرش صلى الله عليه و آله نازل كرده است كه اهل كتاب، «او را مى‌شناسد، آن سان كه فرزندان خود را مى‌شناسند». اين شناخت، چگونه است؟

عبد اللَّه بن سلام گفت: هر گاه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را در ميان شما ببينيم، او را به واسطه اوصافى كه خداوند براى وى وصف كرده است، همان گونه مى‌شناسيم كه هر يك از ما، فرزند خود را در جمع كودكان مى‌شناسد، و به خدايى كه ابن سلام به او سوگند مى‌خورد، سوگند كه من محمّد را از فرزند خودم هم بهتر مى‌شناسم!

عمر گفت: چگونه؟

عبد اللَّه گفت: او را به آنچه خداوند در كتاب ما توصيف كرده است، شناختم. پس گواهى مى‌دهم كه خود اوست، در صورتى كه در باره فرزندم، نمى‌دانم كه مادرش چه كرده است.

عمر گفت: حقيقت را به زبان آوردى و راست و درست گفتى.

٥١٠ تفسير القمّى‌- درباره آيه شريف: «كسانى كه به ايشان كتاب داديم، او را مى‌شناسند، چنان كه فرزندان خود را مى‌شناسند ...»-: عمر بن خطّاب به عبد اللَّه بن سلام گفت: آيا محمّد در كتاب شما معرّفى شده است؟

عبد اللَّه بن سلام گفت: آرى. به خدا سوگند، هر گاه او را در ميان شما ببينيم، به واسطه وصفى كه خداوند از او براى ما كرده است، وى را همان گونه مى‌شناسيم كه هر يك از ما، فرزندش را در جمع كودكان مى‌شناسد، و سوگند به آن كه ابن سلام به او سوگند مى‌خورد، كه من، محمّد را حتّى از فرزند خودم بهتر مى‌شناسم.

٥١١ تفسير الطبرى‌- به نقل از سُدّى، در باره آيه شريف: «كسانى كه نشانه‌هاى روشن و ره‌نمودى را كه فرو فرستاديم، پس از آن كه آن را براى مردم، در كتاب توضيح داده‌ايم، نهفته مى‌دارند»-:

آورده‌اند كه مردى يهودى با مردى از انصار به نام ثَعلَبة بن غَنَمه، دوست بود. ثَعلَبه به او گفت: آيا محمّد را نزد خود [در تورات‌] مى‌شناسيد؟

يهودى گفت: نه.

ثعلبه گفت: محمّد، همان «نشانه‌هاى روشن» است.

٥١٢ تفسير الطبرى‌- به نقل از عَكرِمه-: آيه شريف: «كسانى كه آنچه را خدا از كتابْ فرو فرستاده‌