شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٥ - ١٠/ ٦ پنهان ماندن بخشى از كتابهاى آسمانى توسط گروهى از اهل كتاب

چيزى است كه با شماست-، ايمان آوريد و نخستين منكرِ آن نباشيد و آيات مرا به بهايى ناچيز، نفروشيد و تنها از من پروا كنيد و حق را به باطل، در نياميزيد و حقيقت را- با آن كه خود مى‌دانيد-، كتمان نكنيد».

«و هنگامى كه از جانب خدا، كتابى- كه همان چيزى را كه نزدشان است، تأييد مى‌كند-، برايشان آمد و از ديرباز [در انتظار آن‌]، بر كسانى كه كافر شده بودند، پيروزى مى‌جستند، پس همين كه آنچه را مى‌شناختند، برايشان آمد، انكارش كردند».

«و كسانى كه به آنان كتاب داده شده، نيك مى‌دانند كه اين [تغيير قبله‌]، از جانب پروردگارشان، [به‌جا و] درست است».

«كسانى كه به ايشان كتاب داده‌ايم، همان گونه كه پسران خود را مى‌شناسند، او (پيامبر صلى الله عليه و آله) را مى‌شناسند، و مسلّماً گروهى از ايشان، حقيقت را نهفته مى‌دارند و خود مى‌دانند».

«كسانى كه نشانه‌هاى روشن و ره‌نمودى را كه فرو فرستاده‌ايم، پس از آن كه آن را در كتاب براى مردم توضيح داده‌ايم، نهفته مى‌دارند، خدا آنان را لعنت مى‌كند و لعنت كنندگان، لعنتشان مى‌كنند».

«كسانى كه آنچه را خداوند از كتابْ نازل كرده، پنهان مى‌دارند و با آن، بهاى ناچيزى به دست مى‌آورند، آنان جز آتش، در شكم‌هاى خويش فرو نمى‌برند، و خدا در روز قيامت، با ايشان سخن نخواهد گفت و پاكشان نخواهد كرد و عذابى دردناك خواهند داشت».

«همان كسانى كه بخل مى‌ورزند و مردم را به بخل وا مى‌دارند و آنچه را خداوند از فضل خويش، بدانها ارزانى داشته، پوشيده مى‌دارند، و براى كافران، عذابى خوار كننده، آماده ساخته‌ايم».

«و [ياد كن‌] هنگامى را كه خدا، از كسانى كه به آنان كتاب داده شده است، پيمان گرفت كه حتماً بايد آن را براى مردم، بيان كنيد و پوشيده‌اش مداريد؛ امّا ايشان، آن عهد را پشت سرِ خود انداختند و آن را به بهايى اندك فروختند، و چه بد معامله‌اى كردند!».

«اى اهل كتاب! چرا حق را به باطل، در مى‌آميزيد و حقيقت را پنهان مى‌كنيد، با اين كه مى‌دانيد؟».