شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٩ - ١٠/ ٣ مژده دادن پيامبران و كتابهاى آسمانى

چون روز، سپرى شد، مرد يهودى گفت: گواهى مى‌دهم كه معبودى جز خداى يگانه نيست، و گواهى مى‌دهم كه محمّد، بنده و فرستاده اوست و نصف دارايى‌ام را در راه خدا دادم. به خدا سوگند، من، اين كار را با تو نكردم، مگر براى اين كه اوصافى را كه از تو در تورات آمده است، بيازمايم: محمّد پسر عبد اللَّه، زادگاهش مكّه است و هجرتگاهش طَيْبه .... نه درشت‌خوست و نه سنگ‌دل. نه اهل هياهو به راه انداختن در كوچه و بازار است و نه زبانش را به فحش و ناسزا مى‌آلايد. گواهى مى‌دهم كه معبودى جز خداى يگانه نيست و تو، فرستاده خدا هستى. اينك، دارايى من در اختيار توست و هر گونه كه خداوند به تو فرموده است، در باره آن، حكم كن.

آن مرد يهودى، دارايىِ بسيار داشت.

٤٨٤ امام باقر عليه السلام‌- در باره اين سخن خداوند متعال: «او را مى‌يابند»-: يعنى يهوديان و مسيحيان، اوصاف محمّد و نام او را «نزد خود در تورات و انجيل نوشته مى‌يابند كه ايشان را به كار پسنديده، فرمان مى‌دهد و از كار ناپسند، باز مى‌دارد».

٤٨٥ امام باقر عليه السلام: پيامبران، يكى پس از ديگرى، به ظهور محمّد صلى الله عليه و آله، بشارت مى‌دادند تا آن گاه كه خداوند- تبارك و تعالى-، مسيح عيسى بن مريم عليه السلام را بر انگيخت. او نيز به آمدن محمّد صلى الله عليه و آله، بشارت داد، و اين، سخن خداوند متعال است كه: «او را مى‌يابند»؛ يعنى يهوديان و مسيحيان، «نوشته» يعنى اوصاف محمّد صلى الله عليه و آله را «نزد خود»، يعنى‌ «در تورات و انجيل‌ [كه‌] آنان را به كار پسنديده، فرمان مى‌دهد و از كار ناپسند، باز مى‌دارد». اين، سخن خداوند عز و جل، از قول عيسى عليه السلام خبر مى‌دهد كه: «و به پيامبرى بشارت مى‌دهم كه پس از من مى‌آيد و نامش، احمد است». [آرى.] موسى عليه السلام و عيسى عليه السلام به ظهور محمّد صلى الله عليه و آله بشارت دادند، چنان كه پيامبران، هر يك از آمدن ديگرى بشارت دادند، تا آن كه به محمّد صلى الله عليه و آله رسيد.