شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٧ - ١٠/ ١ تأييد كتابهاى آسمانى

است، و كتاب، مجموع قرآن است كه در آن، كتاب‌هاى پيامبران پيشين، مورد تصديق قرار گرفته است.

٤٦٤ مجمع البيان‌- به نقل از كَلْبى و محمّد بن اسحاق و ربيع بن انَس-: اين سوره (آل عمران)، از آغازِ آن تا هشتاد و اندى آيه، در باره هيئت نمايندگان نجران، نازل شد.

آنان، شصت سوار بودند كه نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمدند. در ميان آنها چهارده تن از بزرگانشان بودند و از آن چهارده تن، سه تن، رياستشان را بر عهده داشتند: يكى عاقِب‌[١]- كه امير آن گروه و طرف مشورت آنان بود و بدون نظر او، اقدامى نمى‌كردند و نامش، عبد المسيح بود-، ديگرى، سيّد (آقا و مهتر)- كه سركرده و قافله‌سالار آنها و نامش، ايهَم بود- و [نفر سوم،] ابو حارثة بن عَلقَمه، كه اسقف و عالِم و پيشواى مذهبى و رئيس كليساى آنها بود و در بين آنان، مقام والايى داشت و عالِم به كتاب‌هاى ايشان بود، و پادشاهان روم، وى را به جهت علم و عبادتش، ارج مى‌نهادند و مال و دارايىِ بسيار در اختيارش نهاده بودند و به سبب علم و تلاشش، براى او كليساها بنا كرده بودند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نماز عصر را خوانده بود كه اين هيئت، در حالى كه جامه كشيشان، يعنى جُبّه و رَدا، پوشيده بودند و شمايلى به زيبايى مردان بَلحارث بن كعب داشتند، وارد مدينه شدند و به مسجد ايشان، وارد شدند. برخى از ياران پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه آنها را ديدند، مى‌گفتند كه تا كنون، هيئتى چون ايشان، نديده‌اند. هنگام نمازشان فرا رسيد و شروع به نواختن ناقوس كردند و در مسجد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به نماز ايستادند.

صحابيان گفتند: اى پيامبر خدا! اين كار در مسجد شما؟!

[١]. عاقِب: نايب؛ قائم مقام رئيس و مِهتر قبيله. در ميان مسيحيان عرب، عاقب و سيّد، از سران و افرادبلند مرتبه قبيله محسوب مى‌شدند.