شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٧ - هجده آيه ٥٦ سوره ذاريات

هفده. آيه ٤٨ سوره احزاب‌

«كافران و منافقان را فرمان مبر و آزار ايشان را در گذر و بر خدا اعتماد كن و كارسازى [چون‌] خدا كفايت مى‌كند».

٤٢٨ امام على عليه السلام: خداوند- تبارك و تعالى-، وقتى محمّد صلى الله عليه و آله را مبعوث كرد، در همان آغاز به او دستور داد كه تنها به دعوت بپردازد و بر او نازل فرمود: «اى پيامبر! ما تو را گواه و بشارت دهنده و هشدار دهنده فرستاديم و دعوت كننده به سوى خدا به فرمان او، و چراغ تابناك. و مؤمنان را بشارت بده كه از جانب خدا بخشايشى فراوان دارند. از كافران و منافقان فرمان مبر و از آزارشان بگذر، و به خدا توكّل كن و كارسازى‌ [چون‌] خدا كفايت مى‌كند». بنابر اين در آغاز خداوند متعال، او را تنها براى دعوت برانگيخت و دستور داد كه آنها [كفار و منافقان‌] را آزار نكند [از اقدامات نظامى كه موجب آزار آنها مى‌گردد صرف نظر نمايد].

آنان وقتى تصميم گرفتند كه او را در خواب ترور كنند، خداوند متعال به او دستور هجرت داد و جنگ را بر او واجب نمود و فرمود: «به كسانى كه جنگ بر آنان تحميل شده، اجازه داده شد [كه بجنگند]؛ چرا كه مورد ظلم قرار گرفته‌اند، و البتّه خداوند بر يارى آنان سخت تواناست».

وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله مردم را به جنگ فرمان داد، بى‌تابى كردند و ترسيدند. پس خداوند متعال، اين آيه را نازل فرمود: «آيا نديدى كسانى را كه به آنان گفته شد: [فعلًا] دست‌ [از جنگ‌] برداريد، و نماز بر پا داريد و زكات بدهيد، و [لى‌] همين كه كارزار بر آنان مقرّر شد، ناگهان تعدادى از آنان از مردم (مشركان مكّه) ترسيدند، مانند ترس از خدا يا ترسى بيشتر، و گفتند: پروردگارا! چرا بر ما جنگ مقرّر كردى؟ چرا ما را تا مدّتى كوتاه مهلت ندادى؟» تا اين سخن خداى سبحان: «هر كجا باشيد، مرگ، شما را در مى‌يابد، هر چند در برج‌هاى استوار باشيد». بدين ترتيب، آيه جنگ، آيه دست نگه داشتن را نسخ كرد.

ر. ك: ص ١٧٣ ح ٤١٨.

هجده. آيه ٥٦ سوره ذاريات‌

«جن و انس را نيافريدم، مگر براى اين كه مرا بپرستند».