روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٧٤ - ترجمه

سبكتر [١]مى‌شد.چون بندها تمام بگشاد جمله رنج بر[خاست و نيك شد.اين را اصلى] [٢]نيست،براى آن‌كه مخالف ادلّۀ عقل است،و نيز اگر تسليم كنند كه [٣]در حقّ جز رسول به ايهام رنجى برسانند،در حقّ رسول نشايد،براى آن‌كه مشركان در حقّ رسول به دروغ اين طعن زدند و گفتند: إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلاّٰ رَجُلاً مَسْحُوراً [٤]،پس آن طعن راست شود.دگر آن‌كه مسحور مخبّل باشد و ناقض عهد [٥]و مئوف،و اين به غايت تنفير بود.

امّا اگر گويند:جهودان از اين معنى چيزى كردند،و لكن اثرى نبود آن را و خداى رسول را برآن اطّلاع داد تا اين حديث آشكارا كرد بر ايشان،اين روا باشد و در اين نوعى معجز باشد از اخبار به غيب.امّا بيرون از اين روا نباشد از اين وجوه كه گفته شد.

وَ مِنْ شَرِّ حٰاسِدٍ إِذٰا حَسَدَ ،و از شرّ حاسد چون حسد برد.«حسد»،تمنّاى حال مرد باشد و«غبطت»[تمنّاى] [٦][٢١١-ر]مثل حال او باشد بى‌آنكه از او منتقل شود،براى اين حسد مذموم است و غبطت محمود.و گفتند:اين دختران لبيد،رشته‌اى بگرفتند [٧]و يازده گره بر او زدند [٨]خداى تعالى رسول را برآن مطّلع كرد و اين دو سورت بر او [٩]فرستاد،يازده آيت تا [١٠]هر آيتى گرهى بگشاد [١١]و باطل كرد آن را [١٢].