روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤١٦ - ترجمه

و خفارت ايشان در رفتن زمستان و تابستان.

بپرستى [١]خداوند اين خانه را.

آن‌كه طعام داد شما را [٢]از گرسنگى و ايمن كرد از ترس.

قوله: لِإِيلاٰفِ قُرَيْشٍ ،قرّاء خلاف كردند در اين دو لفظ.ابن عامر خواند:

لالاف،على وزن لعلاف بى«يا»، إِيلاٰفِهِمْ ،به«يا»على خلاف لفظ الأوّل.باقى قرّاء هر دو به«يا»خواندند و ابن فليح،و ابو جعفر خواند [٣]:الافهم،على وزن علافهم بى«يا»،و باقى«إيلافهم»بالياء.زهري گفت:«الايلاف»بالياء الاجارة بالخفارة،گفت:ايلاف آن باشد كه كس را به خفارت در راهى [٤]ببرد [٥]،يقال:آلف مؤلف ايلافا الف يوالف،و گفتند:مراد به ايلاف،الف دادن باشد من[١٨٦- پ]قولهم:الفت بكذا و الفني فلان بكذا.و اصل كلمت اين است و اين قول مشتمل است بر هر دو معنى براى آن‌كه خفير الف دهد كاروان را و انس دهد و خوف و وحشت ببرد،يعنى كار قريش را نظام داديم.

و علما خلاف كردند در آن‌كه«لام»به چه تعلّق دارد،و در تفسير اهل البيت و اخبار ايشان آمد كه اين هر دو سورت يكى است و ميان ايشان فصل نبايد كردن به بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ .و در يك ركعت نماز فريضه هر دو به يك جا بايد خواندن.و در قرائت ابىّ و مصحف او هم چنين است.