روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٧٥

سورة النّاس

اين سورت مدنى است و شش آيت است و بيست كلمت است و نود و نه [١]حرف است [٢].

[سوره الناس (١١٤): آیات ١ تا ٦]
بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ . قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلنّٰاسِ (١) مَلِكِ اَلنّٰاسِ (٢) إِلٰهِ اَلنّٰاسِ (٣) مِنْ شَرِّ اَلْوَسْوٰاسِ اَلْخَنّٰاسِ (٤) اَلَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ اَلنّٰاسِ (٥) مِنَ اَلْجِنَّةِ وَ اَلنّٰاسِ (٦)

[ترجمه]

بگو پناه مى‌برم به خداى مردمان.

پادشاه مردمان.

خداوند مردمان.

از شرّ ديو وسوسه‌كنندۀ بازدارنده.

آن‌كه وسوسه فگند در دلهاى مردمان.

از پريان و از مردمان.

خداى تعالى رسول را فرمود و جمله مكلّفان را كه پناه با او دهند كه آفريدگار و پروردگار آدميان است [٣]و پادشاه و خداوند ايشان است [٤]ازآنجا كه