روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٥٧ - ترجمه

و چون تنها را جفت گردانند.

و چون دختران در گور كرده را پرسند كه.

به كدام گناه كشتند او را.

و چون صحيفه‌ها برافلاجند [١].

و چون آسمان درنوردند.

و چون دوزخ را بتابند.

و چون بهشت نزديك كنند.

بداند تنى آنچه حاضر كرده باشد[٦٩-ر].

سوگند نمى‌خورم به ستارگان بازپس‌مانده.

روندگان در برج‌شدگان.

و به شب چون تاريك شود.

و بام چون دم زند.

كه او گفتار پيغامبرى است گرامى.

خداوند قوّت به نزديك خداوند عرش ممكّن.

فرمان برده آنجا استوار.

و نيست صاحب شما ديوانه.

ديد او را به كناره‌هاى آسمان ظاهر.

و نيست او بر وحى متّهم.

و نيست او گفتار ديوى [٢]رانده.

كجا مى‌شوى [٣]؟ نيست او الّا يادگارى جهانيان را.