روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٣٤ - ترجمه

حقّا كه آدمى طاغى شود.

چون كه بيند كه توانگر شود.

با خداى تو است بازگشت.

ديدى آن را كه نهى مى‌كند؟ بنده را چون نماز كند[١٥٠-پ] بينى اگر او بر ره راست باشد؟ يا بفرمايد پرهيزگارى.

بينى [١]اگر دروغ دارد و بر گردد؟ نمى‌دانى [٢]كه خداى بيند؟ حقّا كه اگر بازنايستد،بكشيم او را به موى پيشانى.

و پيشانى دروغزن خطاكننده.

گوييم بخوان اهل مجمع خود را.

تا ما بخوانيم زبانيكان دوزخ را.

نگر تا فرمان نبرى او را سجده كن و نزديك شو.

قوله: اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ -الآية،امر كرد خداى-جلّ جلاله-رسولش را محمّد، خطاب با او مراد او و جمله امّت،گفت:بخوان،يعنى اين كتاب قرآن به نام خداى-عزّ و جلّ،يعنى در ابتدا قرائت نام خداى بر.عائشه گفت [٣]و عطاء بن يسار و مجاهد كه:اوّل از قرآن كه آمد اين آيات بود-إلى قوله: مٰا لَمْ يَعْلَمْ [٤].