روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٨ - ترجمه

امسك حمارك انّه مستنفر فى اثر أحمرة عمدن بغرّب [١]
مدنيان و شاميان خواندند:«مستنفرة»،به فتح«فا»، [٢]و باقى قرّاء به كسر «فا»خواندند.بر قرائت اهل مدينه و شام لفظ مفعول بود،يعنى رمانيده و فعل متعدّى باشد.

فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ ،در اين لفظ خلاف كردند مفسّران.مجاهد و قتاده و ضحّاك و ابن كيسان گفتند:مراد به«قسورة»تيراندازانند،و اين روايت عطاست از عبد اللّه عبّاس.سعيد جبير گفت:صيّادانند،و اين روايت عطيّه است از عبد اللّه عبّاس.و ابو حمزة گفت از عبد اللّه عبّاس كه:مراد مردان [٣]به خشم آمده‌اند.

ابو المتوكّل گفت:«قسورة»لغط القوم باشد آواز [٤]مردم باشد در گفتاگوى [٥].

ابو هريرة گفت:شير باشد.سليمان بن قته [٦]گفت از عبد اللّه عبّاس كه:«قسورة»به زبان حبشه شير باشد،و اصل كلمت از«قسر»است و آن جبر و ستم باشد،و وزنها [٧]فعوله باشد،اين براى آن خوانند او را كه همۀ سباع را قسر كند و قهر.

عكرمه گفت از عبد للّه عبّاس: مِنْ قَسْوَرَةٍ ،أى من حبال الصيادين،از دام صيّادان گريخته باشد.

زيد أسلم گفت:هرچه قوى باشد از آدمى و جز آدمى به نزديك عرب «قسورة»باشد،و قيل:هى ظلمة اللّيل،تاريكى شب باشد.و اصل او آن است كه گفتيم:من«القسر» [٨]،قال لبيد بن ربيعة [٩][١٥-پ]: