روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٧ - ترجمه

را عقوبت است،گفت:بر ترك نماز و زكات و ارتكاب فساد عقوبت است [١].

اگر گويند:اين حكايت قول دوزخيان است و در گفتار ايشان چه حجّت باشد؟گوييم:در قيامت معارف ضرورى باشد و مردم ملجأ باشند به آن‌كه دروغ نگويند،ازآنجا كه دانند كه اگر خواهند تا معصيت كنند،منع كند [٢]ايشان را از آن.

حسن گفت ما را حديث كردند كه:يك شهيد در حقّ هفتاد كس از اهل بيت خود شفاعت كند.

حسن بصرى روايت كرد كه رسول-عليه السلام-گفت:فرداى قيامت مردى بيايد از اهل بهشت و گويد:بار خدايا!فلان كس مرا در دار دنيا شربتى آب داد و او در دوزخ است،شفاعت من در او قبول كن و او را به من بخش.

خداى تعالى گويد:به تو بخشيدم او را.او بيايد و او را در دوزخ بجويد تا بيابد و او را بيرون آرد.

و روايت است كه رسول-عليه السلام-گفت كه:از امّت من مرد باشد كه [٣]شفاعت كند گناهكاران را بيش از عدد بنى تميم.و در خبرى ديگر:مرد باشد از امّت من كه به شفاعت او بيشتر از عدد مضر به بهشت روند [٤].

فَمٰا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ،آنگه بر سبيل تعجّب گفت:چيست آنها را كه از اين [٥]تذكره و ياد كرد،كه قرآن است،اعراض[١٥-ر]مى‌كنند و بر مى‌گردند؟و نصب او [٦]بر حال است و عامل در او استفهام است.

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ ،پندارى كه اينان خرانى‌اند رمنده [٧]،يقال:نفرت و استنفرت،بمعنى واحد،و أنشد الفرّاء.