روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٣٤ - ترجمه

مگر آنچه خواهد خداى كه او داند آشكارا و آنچه پوشيده باشد.

و خوار گردانيم تو را براى كار خوارتر.

ياد ده اگر سود دارد ياد دادن.

ياد كند آن‌كه بترسد.

و بپرخيزد [١]از آن بدبخت‌تر.

آن‌كه ملازم شود آتش بزرگتر را.

پس نميرد در آنجا و نه زنده شود.

ظفر يافت آن‌كه پاكيزه شد.

و ياد كرد نام خدايش و نماز كرد.

بل اختيار مى‌كنى [٢]زندگانى نزديكتر.

و سراى بازپسين بهتر است و پاينده‌تر.

اين در صحيفه‌هاى پيشتر [٣]است.

صحيفه‌هاى [٤]ابراهيم خليل و موسى كليم -عليهم السلام.

قوله: سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ،جماعتى از صحابه و تابعين گفتند معنى آيت آن است كه:بگويى:سبحان ربّى الأعلى،و بعضى دگر گفتند:مراد آن است كه:تسبيح و تنزيه كن نام خداى برتر را،و بر اين قول«اسم»صله باشد،يعنى تنزيه كن خداى را تعالى از آنچه به او لايق نباشد از صفات نقص.و عرب اسم بسيار صله آرند و زيادت،منها قول لبيد: