روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٥ - ترجمه

يعنى به عمل خود گرفتار است و بستار [١]بمانده و خير گرو نهاده [٢].

إِلاّٰ أَصْحٰابَ الْيَمِينِ ،الّا اهل [٣]دست راست كه اهل بهشت باشند كه ايشان محاسب و مرتهن نباشند براى خود [٤]،براى آن‌كه خداى بيامرزد ايشان را.

قتاده گفت:مردمان همه بستارند به گناه خود[١٤-ر]الّا اهل بهشت.

مفسّران خلاف كردند در«اصحاب اليمين»كه مراد كيست در اين آيت.

زاذان گفت:از اميرالمؤمنين على [٥]،او گفت:اطفال مسلمانان‌اند.أبو ظبيان [٦]گفت از عبد اللّه عبّاس كه او گفت:فريشتگانند [٧].ابو حمزة الثماليّ روايت كرد از باقر-عليه السلام-كه [٨]گفت:كه ما و شيعت ما از اصحاب اليمين‌ايم [٩].حسن گفت:مؤمنان مخلص باشند.يمان گفت:آنان باشند كه فكّ رهن خود كرده باشند به توبه.

قاسم گفت:هر نفسى مرتهن است به عمل خود از خير و شرّ،الّا آن‌كس كه اعتماد بر فضل و رحمت كند دون كسب و خدمت،و هركه بر كسب خود اعتماد كند او گرونهادۀ كسب شود [١٠].

ابو عمرو النّجارى [١١]گفت در اين آيت:كيف الفرار من القدر و كيف القرار على الخطر،گفت:از قدر چگونه توان گريختن،و يا بر خطر چگونه قرار توان گرفتن؟