روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣١٠ - ترجمه

و تمكين است و كثرت اتباع.عبد اللّه عبّاس گفت كه رسول-عليه السلام- گفت:با من نمودند آنچه امّت مرا خواستند دادن از ظفر و نصرت و فتح شهرها، من خرم شدم.جبريل آمد و براى زيادت خرّمى من اين آيت آورد: وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضىٰ .گفتم:آن چيست كه خداى[١٣٩-پ]مرا خواهد دادن تا راضى شوم؟گفت:هزار كوشك است از مرواريد كه خاك او مشك أذفر باشد، در هر كوشكى آنچه لايق باشد آن را.

عبد اللّه عبّاس را پرسيدند از اين آيت،گفت:رضاى محمّد-عليه السلام- آن باشد كه هيچ‌كس را از اهل البيت او به دوزخ نبرند.بعضى دگر گفتند:مراد به تحصيل اين رضا،شفاعت امّت است.ابو جعفر الباقر روايت كرد از پدرش زين العابدين از عمّش محمّد بن الحنفيّة از پدرش اميرالمؤمنين على-عليه السلام- كه رسول-عليه السلام-گفت:روز قيامت كه من در موقف شفاعت بايستم، چندان گناهكاران را بخواهم كه خداى تعالى گويد:

أرضيت يا محمّد، راضى شدى اى محمّد؟من گويم:

رضيت رضيت. آنگه اميرالمؤمنين روى با اهل كوفه كرد و گفت:شما كه اهل عراقى [١]،گويى [٢]كه اوميدوارتر [٣]آيتى در قرآن اين آيت است كه: قُلْ يٰا عِبٰادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلىٰ أَنْفُسِهِمْ [٤]الآية.گفتند:بلى،ما چنين گوييم، گفت:و ما كه اهل‌البيتيم گوييم:اوميدوارتر [٥]آيتى در قرآن اين آيت است كه:

وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضىٰ ،و مراد به او شفاعت است.

عبد اللّه بن عمر روايت كرد كه:رسول-عليه السلام-يك روز اين آيت بر خواند كه خدا از ابراهيم حكايت كرد: فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَ مَنْ عَصٰانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ [٦]،و اين آيت كه از عيسى حكايت كرد كه: