روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣٠ - ترجمه

برداشت سقف آن،راست كرد آن را.

تاريك بكرد شبش و بيرون آورد چاشتگاهش[٥٦-پ].

و زمين پس از آن بگسترد.

بيرون آورد از او آبش و گيازارش [١].

و كوهها ثابت بكرد.

برخوردارى شما را و چهارپايانتان را.

چون آيد طامّه مهتران [٢].

آن روز كه ياد كند آدمى آنچه كرده باشد.

و بيرون آرند دوزخ براى آن‌كه بيند.

امّا آن‌كه از حد بگذرد.

و اختيار كند زندگانى نزديكتر را.

دوزخ مأواى او باشد.

و امّا آن‌كس كه ترسد از ايستادن پيش خداى و نهى كند خود را از هوا.

بهشت مأواى او باشد [٣].

مى‌پرسند تو را از قيامت كه كى است بودن آن.

در چه‌اى تو از ياد كردن آن.

با خداى توست غايت آن.

تو [٤]ترساننده‌اى آن را كه بترسد.