تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٩٥

كهكشانهايى مى‌آفريند كه پيش از آن وجود نداشته است، و شايد اين مصداق آيه شريفه‌اى باشد كه مى‌گويد وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ‌- و آسمان را ساختيم و به آن وسعت و گستردگى خواهيم داد» (٤٧/ الذاريات).

آفرينش خدا سريعتر از ساخته شدن وسايلى است كه براى ديدن آفريده‌هاى تازه او لازم است، پس چگونه ممكن است كلمات خدا پايان پذيرد؟

اين كهكشانهاى گسترده در فضاى با وسعت متناهى در ضخامت، و آن ذرات متناهى در كوچكى را، هر اندازه مورد مطالعه قرار دهند و به بحث درباره آنها بپردازند، و به خواصى كشف ناشده دسترس پيدا مى‌كنند، و از آخرين خاصيت كشف شده در اتوم بومبهاى نوترونى ساخته شده است.

ملاحظه كنيد كه چند جلد كتاب در پيرامون آن، و راه ساختن آن، و اسرار مربوط به آن، و معلومات مخصوص به استعمال آن نوشته شده است؟! اين مربوط به ذره ناچيزى است كه با بزرگترين ذره‌بينها قابل ديدن نيست، و اين خود يكى از كلمات پروردگار ما است، و كلمات خدا نامتناهى است، پس، اى انسان! براى غرور خود اندازه نگاه‌دار، و اين گمان را از خود دور كن كه به آخرين حقيقت رسيده‌اى، و بر راه راست پيش مى‌روى، و پيوسته در برابر خود علامت سؤالى را مجسم داشته باش، و به جستجوى حقيقت بپرداز و هرگز خودت را برتر و بزرگتر از آن مپندار.

[١١٠] قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‌ إِلَيَ‌- بگو كه: من بشرى مثل شمايم كه به من وحى مى‌رسد.»/ ٤٩٩ رسول پادشاهى صاحب چوگان سلطنت نيست، و نه ثروتمندى صاحب گنجينه‌ها، بلكه او بشرى همانند ديگران است، و وجه امتياز يگانه او اين است كه از آسمان به او وحى مى‌رسد، و اين وحى در يك جمله بدين صورت خلاصه مى‌شود

أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ- كه خداى شما اله و معبودى يگانه است.» پس بتان را از جانها و از مجتمع خود دور كنيد و خداى يگانه را بپرستيد.