تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٩٢ - زيانكارترين مردمان

كه به آيات پروردگارشان و ملاقات او كافر شدند.» سبب رسيدن آدمى به اين جايگاه پايين و درك اسفل: اعراض و دورى گزيدن او از آيات خدا، و آمادگى نداشتن براى ملاقات با او است كه اين كفر به مبدأ و معاد است.

آدمى بنا بر و جدان خود به خدا ايمان دارد، و به فطرت خود درباره معاد به بحث و جستجو مى‌پردازد، ولى عملا دشوار است كه انسان به ايمان به خدا و روز ديگر برسد، و به همين جهت نيازمند عزم و اراده بيشترى است تا بتواند بر اين قله صعود كند و ايمان او از چارچوب فطرت و و جدان خارج شود و به چارچوب عمل و به كار انداختن آن برسد.

جانهاى كافران كوچكتر و عزمهاشان سست‌تر است، و همت آنان ناچيزتر از آن است كه به حقيقت ايمان دست يابد، و به همين سبب مشاهده مى‌كنيم كه آنان منكر آيات خدا مى‌شوند و لقاى او را تكذيب مى‌كنند.

فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ‌- پس اعمال ايشان فرومى‌ريزد و حاصلى ندارد.»/ ٤٩٦ اعمال انسان جز در چارچوب ايمان به خدا و روز بازپسين محفوظ نمى‌ماند، و همچون آبى است كه در چليك بدون ته ريخته و ذخيره شده باشد.

فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً پس در روز قيامت وزنى براى آنها قايل نمى‌شويم.» على رغم اين كه در دنيا از ثروتمندان و صاحبان سلطه و جاه بودند، و در نزد بسيارى از مردم وزنى داشتند، به صورتى در روز قيامت حاضر مى‌شوند كه هيچ وزن و حيثيتى از جانب خدا ندارند، و هر چه زودتر خوارترين و حقيرترين مردمان عرصه محشر خواهند شد.

[١٠٦] ذلِكَ جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِما كَفَرُوا وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ رُسُلِي هُزُواً- جزاى آنان، به سبب كفر ايشان و استهزا كردن آيات و رسولان من، جهنم خواهد بود.» در آن هنگام كه آدمى در مقابل حقيقت و كسى كه حامل آن است به‌